آشنایی با آدمک آزمایش تصادف

دمک‌های آزمایش تصادف کپی تمام‌قد از بدن انسان هستند که برای شبیه‌سازی رفتار بدن انسان به هنگام تصادفات رانندگی، پروازی و غیره بکار می‌روند.

آدمک آزمایش تصادف

این آدمک‌ها از نظر وزن و لولابندی به گونه‌ای طراحی شده‌اند که تا اندازه دقیقی رفتار بدن انسان را بازسازی کنند. در این آدمک‌ها همچنین ابزاری برای سنجش سرعت برخورد، نیروی تخریب، مقدار تاشدگی، گشتاور بدن، و مقدار کاهش شتاب پس از تصادف تعبیه شده است.

تور (THOR) دارای ابزاربندی پیچیده‌ای است که تصادف از روبرو را ارزشیابی می‌کند.

نحوه ی نصب این آدمک در هنگام آزمایش باید بدین صورت باشد که:

سر

صفحه کفی اسباب عرضی سر باید در حدود 5/2 درجه نسبت به افق قرار داشته باشد. برای تراز کردن سر آدمک مورد آزمون در خودروهای با صندلیهای رو به بالا و با پشتی‌های غیر قابل تنظیم ،‌مراحل زیر باید دنبال شــود . در ابتدا باید موقعیت نقطة H در داخل محدودة (موقعیت نقطه H  در ادامه آمده است) برای هم سطح کردن کفی اسباب عرضی سر آدمک مورد آزمون تنظیم شود . اگر کفی اسباب عرضی سر هنوز تراز نشده باشد ،‌زاویة لگنی آدمک آزمون باید طبق زاویه لگنی که در ادامه آمده است، تنظیم شود . اگر کفی اسباب عرضی سر هنوز تراز نشده باشد ،تکیه‌گاه گردن آدمک مورد آزمون باید در حداقل مقدار لازم برای اطمینان از  اینکه کفی اسباب عرضی سر در حدود 5/2 درجه نسبت به افق   می باشد ،‌تنظیم شود .

 

بازوها

بازوهای بالایی آدمک راننده مورد آزمون باید نسبت به بالا تنه راننده با خط مرکزی تا حد امکان نزدیک به  صفحة عمودی, تنظیم شود . بازوهای بالایی آدمک سرنشین مورد آزمون باید با پشتی صندلی و طرفین بالا تنه در تماس باشد.

دستها

کف دستهای آدمک راننده مورد آزمون باید با قسمت بیرونی طوقه غربیلک فرمان در خط مرکزی  افقی طوقه در تماس باشد . شصتها باید روی طوقه غربیلک فرمان باشند و به طوقه غربیلک فرمان شل بسته شوند به صورتی که اگر دست آدمک مورد آزمون با یک نیروی حد اقل 9 نیوتن و حداکثر 22 نیوتن به سمت بالا فشار داده شود ، دست از طوقه غربیلک فرمان جدا شود . کف دست آدمک سرنشین مورد آزمون باید در تماس با بیرون رانها باشد . انگشت کوچک باید در تماس با کفی صندلی باشد .

بالا تنه

در خودروهای مجهز به صندلی چند نفره ،‌بالاتنه بالایی آدمکهای راننده و سرنشین مورد آزمون باید در مقابل پشتی صندلی قرار گیرد .صفحة تقارن میانی آدمک راننده باید عمود و موازی با خط مرکزی طولی خودروباشد و از مرکز طوقه غربیلک فرمان عبور نماید . صفحة تقارن میانی آدمک  سرنشین باید عمودی و موازی با خط مرکزی طولی خودروباشد و همان فاصله از خط مرکزی طولی خودرونسبت به صفحة تقارن میانی‌ آدمک راننده را داشته باشد .

نیم تنه پایین

نقطة H(نقطه اتصال بالای ران)

نقطة H آدمکهای راننده و سرنشین مورد آزمون باید در محدوده مربع شکلی به ضلع 13 میلیمتر واقع گردد که مرکز این مربع  6 میلیمتر پایین‌تراز نقطة H 1ماشین تعیین نقطه H می باشد. البته  طول ران و ساق پاهای پایینی ماشین تعیین نقطه H که برای محاسبة‌ نقطة H بکار برده شده باید به جای 417 و 432 میلیمتر به ترتیب در 414 و 401 میلیمتر تنظیم شود .

آدمک آزمایش تصادف

زاویة لگن خاصره

در صورت استفاده از زاویه سنجهای لگن خاصره که درحفره نقطه H آدمک قرارداده شده اند ، زاویة اندازه‌گیری شده در 2/76 میلیمتر نسبت به سطح افقی زاویه سنج‌ باید 2/22 درجه باشد.

ساق پاها

بالای پاهای آدمکهای راننده و سرنشین مورد آزمون باید در محدودة مجاز برای قرارگیری ساق پاها ,جلوی کفی صندلی قرار گیرد . فاصلة اولیه بین سطوح بیرونی فلانجی V شکل زانو باید 270 میلیمتر باشد .

به عنوان حد قابل قبول ،‌پای چپ آدمک راننده و نیز هر دو ساق پای آدمک سرنشین باید در صفحات طولی عمودی باشند ,همچنین ‌پای راست آدمک راننده باید دریک صفحة‌ عمودی باشد.تنظیم نهایی جهت مطابقت قرار گیری ساق پا طبق بند  2-6 ذیل برای پیکربندیهای مختلف اتاق سرنشین مجاز می باشد .

پاها(از مچ به پایین)

پای راست رانندة مورد آزمون باید در حالیکه انتهای پاشنه روی سطح کف قرار دارد،روی صفحة پدال گاز فشرده نشده قرار گیرد . اگر نتوان پا را روی پدال گاز قرار داد، باید پا عمود بر درشت نی و تا حد امکان دور و رو به جلو ،‌در جهت خط مرکزی پدال باشد و انتهای پاشنه روی سطح کف جا داده شود .پاشنة پای چپ باید تا حد امکان و به جلو قرار گیرد و نیز روی کف باشد. پای چپ باید تا حد امکان روی پنجه پا ,صاف قرار گیرد .خط مرکزی طولی پای چپ باید تا حد امکان موازی با خط مرکزی طولی خودروباشد . هر دو پاشنه‌های پای آدمک سرنشین مورد آزمون باید تا حد امکان رو به جلو و نیز روی کف قرار گیرد. هر دو پا باید تا حدامکان روی پنجة پا صاف قرار گیرند.خط مرکزی طولی پا باید تا حد امکان موازی خط مرکزی طولی خودروباشد .

نصب تجهیزات اندازه‌گیری به هیچ وجه نباید روی حرکت آدمک در طی ضربه تأثیر داشته باشد .

دمای آدمکها و تجهیزات اندازه‌گیری باید قبل از آزمون پایدار شده وتاحد امکان در محدودة 19 تا 22 درجه سلسیوس نگهداری شود .

لباس آدمک

به آدمکهای بکار رفته لباسهای کشی کتانی چسبان با آستین‌های کوتاه و شلوارک‌های مطابق استاندارد ملی ....1 پوشانده میشود .

یک کفش اندازة 45 ، مطابق استاندارد ملی به هر پای آدمکهای مورد آزمون پوشانده میشود .

آدمک آزمایش تصادف

تنظیم سیستم نگهدارنده(کمر بند ایمنی)

همراه با آدمک مورد آزمون در موقعیت نشیمن طراحی شده ، یک کمر بند اطراف آدمک مورد آزمون قرار میگیرد و بوسیلة سگک بسته می‌شود. همة چین‌خوردگی‌های نوار کمربند را از بین ببرید . بافتة نواری نیم تنه بالایی آدمک را بکشید و اجازه دهید جمع‌کننده نوار را جمع کند . این عمل را چهار بار تکرار کنید . بار کششی بین 9 تا 18 نیوتن را به نوار کمر بند اعمال کنید . اگر سیستم کمر بند به یک وسیلة آزاد کنندة  کشش مجهز شده است ، ماکزیمم مقدار شلی توصیه شده درکمر بند, نیم تنه بالایی آدمک را , که برای کاربردعادی توسط سازنده در کتابچه استفاده خودرو معین شده, ایجاد نمائید .

اگر سیستم کمر بند به یک وسیله آزاد کنندة کشش مجهز نیست, اجازه بدهید نوار اضافی در بند شانه , با نیروی جمع کنندگی جمع کننده ،‌جمع شود .

/ 0 نظر / 30 بازدید